قبلاً، شاید اینجا یا نمیدانم کجا، گفته بودم که "حضور بعضیها مثل باد معده است: صدایی میکنند، از آنها بویی ساطع میشود و به دقیقهای نکشیده، دیگر هیچ اثر و خاطرهای ازشان باقی نمیماند"! این حرف را که توی کنیهاش بروی، حرفها برای گفتن دارد. اینهم خودش نوعی زندگیست... یا که میتواند بهترین تعریف برای زندگی بعضیها باشد. اگر باور ندارید، به سرگذشت و عاقبت "حسین د." نظری کنید تا گوشی دستتان بیاید!
اینهم آگاهیای در بارهی سفر این شازده به اسرائیل:[ + ]