رئیس انجمن بین‌المللی منجمان بدون مرز:ستاره‌ها پیام‌آوران صلح هستند

به گزارش خبرنگار اعزامي فارس، در پيام مايك سيمونز، رئيس انجمن بين المللي منجمان بدون مرز به دومين رقابت نجومي صوفي ايران آمده است:
من اغلب اوقات شبها به آسمان نگاه مي‌كنم تا دوستان قديمي‌ام را ملاقات كنم. درست بيرون از در و بر فراز درختان و كوهها در هر فصلي با جبار، دب اكبر ، دجاجه و ديگران ملاقات مي كنم. بخش عمده اي از عمرم را با اين دوستان آشنا بوده ام . آنها همراهان شباهنگام من هستند و زماني كه در درخشش سپيده دمان رنگ مي بازند به انتظار آنها مي مانم و در غروب بعد آنها را دوباره خوش آمد مي گويم. آنها در همه سفرهاي من نيز با من بوده اند. در دامنه هاي كوهستان البرز در بيرون تهران ، آنها همچنان منتظر ملاقات من بوده اند همانطور كه در خانه ملاقاتمان را انتظار مي كشيديم. اينجا همان مكاني است كه زماني كه سرزمين من روز را سپري مي كند آنها به نورافشاني مي پردازند. اينجا از محل زندگي من هزاران مايل فاصله دارد و در سوي ديگري از سياره مان ، زمين، قرار دارد، جايي كه بسياري از چيزها با آنچه در خانه مي شناسم متقاوت است اما آسمان همان است كه از كودكي مي شناخته ام. چه تجربه ژرفي است. آسمان بر فراز زمين همه جا يكسان گسترده است و از فراز مرزها، ديوارها، نگهباني ها و نگهبانان مي‌گذرد. زماني كه ستاره ها از فراز مرزها عبور مي كنند هيچ كس از آن ها گذرنامه يا رواديد نمي خواهد و آنها بي هيچ توجهي به تفاوتهاي زير پايشان از فراز سر ما مي گذرند و هيچ مترجمي نياز ندارند چرا كه به زباني جهاني صحبت مي كنند كه همه آن را مي شناسند. اما تنها تعداد اندكي از مردمان در هر كشوري به تماشاي گذر آنها مي نشينند و پيام صلح آنها را مي شنوند.زماني كه به تماشاي ستاره هايي مي نشينيم كه در افقي دوردست غروب مي كنند مي دانيم كه در همان حال آنها راه خود را از فراز بسياري از كشورها ادامه مي دهند. اما چگونه است كه ما قادر نيستيم با ديدن چنين منظره اي سياره كوچك خود را به گونه‌اي ديگر ببينيم؟ ستاره ها دوستان ديگري نيز در هر جا دارند. ما مي توانيم در كنار يكديگر در تاريكي شب و در كنار دوستان ستاره اي خود بايستيم بدون آنكه بدانيم كه هستيم يا كجا هستيم. مهم تنها اين است كه ما دوستان مشترك ستاره‌ها‌ييم. تفاوتهاي زميني چه اهميتي مي تواند داشته باشد ، زماني كه ما در محلي چنين در كيهان بي پايان شريك يكديگريم؟ چه خواهد شد اگر هر انساني بر زمين شبي از خانه بيرون رود و دوستي ستارگان را برگزيند، آنها را در سفر شبانه‌شان با ما و گذرشان به سوي همسايگانمان همراهي كند ؟ چه خواهد شد اگر روزنامه ها ، راديو ها و تلويزيون ها بامداد فردا چنين خبري را مخابره كنند كه «همه مردمان جهان ديشب، در كنار هم به ديدار ستاره ها رفتند»؟ همه منظره‌اي پرشكوه از جهان نامتناهي را در كنار هم و از نقطه كوچكي كه زمين مي‌ناميمش، به تماشا نشسته‌اند؟ آيا در آن هنگام، مرزها، نگهباني‌ها و گذرنامه‌ها و ديوارها بازهم براي ما مهم به نظر خواهد رسيد؟ آن هنگام كه خورشيد بر فراز سر شما شركت كنندگان دومين رقابت صوفي ايران غروب كند من هم با روح و ذهن خود ، آنجا در كنار شما خواهم بود. براي همه شما آسماني صاف و رقابتي خاطره انگيز را در زير آسمان پر ستاره‌مان آرزو مي‌كنم.
انتهاي پيام/ز