رییس «سازمان»: خصوصی سازی، الگوی مشخصی ندارد
غلامرضا حيدري کردزنگنه، رييس سازمان خصوصيسازي در پاسخ به انتقاد کساني که ميگويند دولت براي خصوصيسازي خود الگوي خاصي ندارد، تصريح کرد: يكي از مشكلات كشور ما، اين است كه تا بخواهيم كاري انجام دهيم، به سرعت سوال ميشود، الگوي شما در مورد اين كار چيست؟ در صورتي كه خصوصيسازي در هيچ كجاي دنيا الگوي خاص و مشخصي ندارد و با توجه به شرايط اجتماعي، سياسي، اقتصادي و فرهنگي هر كشور، الگوي خصوصيسازي متفاوت بوده است.
وي در ادامه توضيح داد: حتي كشورهاي بلوك شرق هم خصوصيسازي يكساني نداشتند. يعني نوع واگذاري سهام در كشور روسيه با چك و با كشورهاي ديگر متفاوت بوده است. اما اجراي اين طرح فقط در بلوك شرق انجام نشده است بلكه در بلوك غرب هم اجرا شده است. در انگلستان در سال 1972 اولين روش در خصوصيسازي همان واگذاري سهام به مردم بود. اين درحالي است كه انگلستان اولين كشوري بود كه دست به خصوصيسازي زد و نصف خصوصيسازيهايي كه در اروپا انجام شده، در انگلستان بوده است. كشور فرانسه همين خصوصي سازي را در سطح گسترده تري اجرا كرد. كشور آلمان و كشورهاي جنوب شرق آسيا اين كار را انجام دادند. اينطوري نيست كه فقط بلوك شرق انجام داده باشد.
کردزنگنه در خصوص مقايسه خصوصيسازي در ايران با کشورهاي ديگر خاطرنشان کرد: هيچ كشوري مثل ايران، تقويت بنيه اقتصادي دهكهاي پايين را تا به حال مدنظر قرار نداده است. يعني هر كشوري كه سهام را واگذار كرده به همه مردم بالاي 18 سال اين سهام را دادهاند و توجهي نداشتند كه فرد گيرنده سهام ثروتمند است يا فقير و اصلا گروههاي هدف مثل سه دهك پاييني جامعه را مثل ايران درنظر نگرفتند.کرد زنگنه در رابطه با محدوديت فروش سهام در ايران به تجربه کشورهاي ديگر اشاره کرد و افزود: مثلا در سنگاپور اجراي اين طرح، فرهنگ سهامداري را از 16درصد به 30درصد رسانده است مثلا فرانسه هم همينطور بود يعني خريدوفروش سهام محدود شده بود و در عوض سهام جايزه را جايگزين كرده بودند به اين معني كه هر كسي كه مدت زمان بيشتري اين سهام را در اختيار داشته باشد و نفروشد، سهام مجاني جايزه ميگيرد.هدف از اين محدوديت هم رشد و گسترش بازار سرمايه و فرهنگ سهامداري در كشور است.