علیرضایی، قربانی وحشت

صبح شنبه از خواب بیدار میشی و این خبر حسابی حال ات رو جا میاره. علیرضایی، شناگری که چند ماهه داره تو اروپا زیر نظر مربی اختصاصی تمرین میکنه و برای اولین بار در تاریخ ایران سهمیه شنای المپیک رو کسب کرده، در مسابقه مقدماتی که شناگر اسراییلی هم توش بوده بازی نکرده و به علت «مریضی» به بیمارستان منتقل شده. این تیکه خبر از همه جالب تره:

جالبه که وقتی جیبوتی هم حاضر نمیشه با تیم ملی کشور عقب مونده مون بازی کنه همه آقایان ناراحت میشن که چرا کشورهای دیگه مسایل سیاسی رو با ورزش قاطی میکنند و تازه روش رو هم دارن که به فیفا شکایت کنند. البته داشت یادم میرفت که این دفعه قضیه سیاسی نبود و علیرضایی «مریض» شده بود. تازه دیروز هم مسوولان دلسوز و راستگوی ورزش کشور سربلندمون اعلام کرده بودن که از نظر سیاسی مشکلی نیست و شناگرمون میتونه شنا کنه، تا مبادا وقتی ایشون مریض شدن و نتونستن بازی کنند خدای ناکرده شبهه ای پیش بیاد و اجنبی ها فکر کنند دست سیاست در کاره.

خیلی جالبه که کسایی که روز و شب سنگ بعضی ها رو به سینه میزنند و درباه همه چی هم نظر میدن، این جور خبر ها که میشه اصلا صداشون هم درنمیاد انگار نه انگار اتفاقی افتاده. تازه زمین و زمان رو هم به سانسور کردن متهم میکنند.

سیاست شرم آور ترس از رویارویی با وزرشکاران اسراییلی باید تغییر کنه.