پدران هوشیار
امر سرمایه گذاری نیاز به آینده نگری دارد و بینشی وسیع. چشم اندازهای وسیع و آتی را باید در نظر داشت و سرمایه را به بهره وری مناسب رهبری نمود. فرزندان خان پس از طی مدارج ترقی اجتماعی سرمایه خود را بر احیای زمینهای اجدادی می گذارند.در این راه بدون دوراندیشی و تامل در روابط اجتماعی جدید تنها به ندای درون رفتار کرده و طریق پدران را ادامه میدهند. اما دهقانان هوشیار پی به امید نبستن به این ولایت برده و زمینهای بی حاصل و خشک را به بهای مناسب به خانزاده ها فروخته و در اطراف شهر زمینهای آباد و حاصل خیز میخرند. سرمایه خانزاده صرف خرید دهها جریب زمین خشک و بی حاصل میشود که پس از مدتی قناتش میخشکد و درختانش از بین میروند و اینگونه برباد میرود.اما دهقانان صاحب چند هکتار زمین آباد می شوند که تنها درآمد صیفی آن از ارزش زمین بیشتر بود. وراث خانزاده هنوز سند مالکیت آن زمین ها را در دست ندارند ولی نوه های دهاقین هر یک مستغلاتی بهم زده و دعا بجان پدران عاقل میکنند.